نمایشگاه دو نفره عکس های مرسله رنجبر مقدم و مرتضی شمیسا از روز جمعه، 20 دی ماه، ساعت 16 در گالری هفت ثمر افتتاح می شود.
در این نمایشگاه 10 عکس از کارهای مرسله رنجبر مقدم که تصویر سازی داستان با عکاسی است و 10 عکس از کارهای مرتضی شمیسا که آبستره با موضوع انسان است به نمایش در می آید.
مرسله رنجبر که کارشناس گرافیک است از سال 80 عکاسی می کند.
مرتضی شمیسا نیز کارشناسی گرافیک دارد و از سال 75 عکاسی می کند.
این نمایشگاه اولین نمایشگاه مشترک این دو هنرمند است.
علاقه مندان می توانند برای بازدید از این نمایشگاه تا روز چهارشنبه، 25 دی، هر روز از ساعت 16 تا 20 از این نمایشگاه بازدید کنند.
گالری هفت‌ثمر: خیابان شهید بهشتی، خیابان سرافراز، کوچه پنجم، پلاک ۲۵.  

چندی پیش از محسن راستانی پرسیدم: چرا کتاب آبرومندی از عکس‌هایت منتشر نمی‌کنی؟
در  پاسخ چنان موجز، موثر و تکان دهنده گفت که هنوز پس از طی هفته‌ها ،در اندیشه‌ام!
او گفت: هنوز ندیدم! این پاسخ برای من که نگارنده ی مقاله‌ای با عنوان "دیدن" در سال‌های دوری بودم بسیار تامل بر انگیز بود. در آن مقاله مراحل تکاملی افعال دیداری را به سه دسته‌ی: تماشا کردن، نگاه کردن و دیدن تقسیم نمودم که صراحت یاد کرد این فعل در پاسخ راستانی مرا به نگارش این چند سطر در پاسداشت ذهن بلند و رویاهای فراخ این عکاس بی بدیل ایرانی واداشت.
او که امروز پنجاه ساله می‌شود در حالی که (به مصداق آن روایت تاریخی در باب سن درگور خفته گان آن قبرستان...) چشمان او هنوز در طفولیت است، چشمانی ناظر و بالغ و پرنشاط، چشمانی که به هسته‌ی مرکزی بودن و واقع شدن می‌نگرد. آری نیم قرن بر جان محسن گذشت، 18250 صبح بیدار شد و معجزه‌ی پلک زدن و ملاقات با عالم را درک کرد و به همین میزان شب‌هایی که به بستر رفت و به محاسبه‌ی دست آوردها و یا به تعبیر بهتر چشم آوردهای خویش پرداخت و به نقد جان و جهان خود صراحت ورزید تلاش بی‌شائبه‌اش در این سال‌ها برای دریدن پرده‌های مصلحت اندیشی و منفعت طلبی در عکاسی ایران مثال زدنی است، احساس می‌کنم در اولین روز نیم قرن دوم زندگی‌اش می‌توان به او تبریک گفت تولد دوباره‌اش را و گشودن چشم‌های معصوم پنجاه ساله‌اش را به روی عالم نامراد!

  

می‌دانم که خیلی دیر است!
من در خیابان آبان، در مرکز شهر تهران استودیوی شخصی خود را امروز که پنجاه ساله می‌شوم به نام استودیوی خانواده ایرانی افتتاح می‌کنم.
می‌دانم که خیلی دیر است!
متاسفانه این یک خصوصیت عمومی برای همه ما ایرانی‌ها شده است که همه چیز را در آستانه کهولت متوجه می‌شویم. اینکه وقت کم آورده‌ایم و خیلی چیزها را از دست داده‌ایم. من اعتراف می‌کنم که آنقدر که از دست داده‌ام به دست نیاورده‌ام.
خدا را شکر که سلامتی همه دارایی من است و اگر همین امروز آن را از دست بدهم افسوس همه چیز تا ابد به دلم خواهد ماند. چون در این سلامتی نعمت بزرگی همچون دیدن جاری است که خود جوهره دانایی است.
همیشه به همه وصیت می‌کنم که وقتی صبح می‌شود و چشم باز می‌کنید و بیدار می‌شوید بدانید که این خود یک معجزه بزرگ است. برای خود متاسفم که سهم من از این معجزه بزرگ در این 50 سال غفلت بوده است. اعتراف می‌کنم که هنوز چیزی ندیده‌ام!

سکوت در تجلیل از نگاه
من عکاس نیستم و به قصد عکاسی از کسی یا چیزی عکس نمی‌گیرم.
جاذبه دیدن، برایم خوشایندتر از عکاس بودن است چون توسط دوربین چیزهای بیشتر و متفاوتی می‌توانم پیدا کنم. از طرفی عکاس و عکاسی را دوست دارم چون قدر نگاه کردن و توجه به پیرامون ما را بیشتر از چشم‌های عادی می‌دانند و به چیزهایی توجه می‌کنند که ارزش دیدن داشته باشند به خصوص وقتی توسط دوربین به آدم‌ها نگاه می‌کنم درون آنها به طور ناخودآگاه برایم ظاهر می‌شود که در شرایط عادی میسر نیست.
ظاهرا! این فرصت در چنگ عکس‌ها است که به دست می‌آید.
عکاسی فاصله درک اشیا و پیرامون ما را کوتاه‌تر می‌کند و آنها را به موضوعات قابل تاملی تبدیل می‌کند. شاید بتوان گفت تنها پدیده‌ای است که موجب می‌شود نگاهمان را به چیزی متوقف کنیم و به آن خیره شویم، در این خیرگی ذهن و قلب ما در آستانه حیرت واقع می‌شوند، چیزی که همواره آدمی برای آزادی و خلاقیت خود به آن نیازمند است.
حیرت تخیل ما را جان می‌دهد و از بن بست و بحران قطعیت نجات می‌بخشد، زندگی به کمک عکاسی از طریق نگاه کردن به چیزهای واقعی به تخیل راه پیدا می‌کند. تخیل آغاز درک واقعیت و عبور از آن است.
من بسیار خوشبختم که با عکاسی توانسته‌ام به آدم‌ها نگاه کنم و به تخیل آنها راجع به خودشان کمک کنم.
من تسلیم لحظاتی هستم که عکس در آن لحظات متولد می‌شوند ما به احترام این لحظات مقابل یکدیگر سکوت می‌کنیم و عملا در جذبه آن خلع سلاح می‌شویم.
سهم من از عکاسی فقط همین است: سکوت برای تولد "یک نگاه"!

خانواده ای که دوستت می‌دارم
من به آخرین حلقه‌های میثاق و پیوند یک ملت با خانواده بزرگ خود احترام می‌گذارم، خانواده ایرانی را می‌گویم.
همیشه مفهوم کلمه خانواده برای من مترادف با مرور خاطراتم بوده است چون خاطرات برای ما ایرانی ها به لحاظ وابستگی های عمیق به یکدیگر خاطرات جمعی بوده‌اند بگونه‌ای که فردیت هر یک از ما در کنار دیگر اعضای خانواده به رسمیت شناخته می‌شده و این ویژگی، خاص ایرانی‌ها است که غم‌ها و شادی‌های فردی آنها در جمع و با حضور دیگران شکل می‌گیرد. عکس‌های قدیمی خانواده برای من همیشه سمبل و نماد میثاق اجتماعی و وحدت جمعی آدم‌ها بوده‌اند، آنها به ما می‌گویند که آدمی تنها نیست و جمعی بودن و مشارکت افراد به هر بهانه ممکن، جلوه‌ای از بدنه حیات است.
ما با تکرار اینگونه تصاویر سعی می‌کنیم همزیستی مسالمت آمیز بشری خود را به یکدیگر گوشزد کنیم و تصاویر عناصر اصلی این انسجام را که پدرها و مادران می‌باشند در کنار زندگی مستقل خود حفظ کنیم تا به مدد حلقه‌های ارتباط عاطفی با آنها رازهای پایداری چندهزار ساله بشر امروز در مقابل هجوم زمان، حفظ شود.
چهره جمعی انسان برای من همچون یک لوح محفوظ مقدس است چون این تصاویر آخرین اسنادی هستند که چهره انسان را در ذهن ما از هزاران سال پیش تا به امروز به یاد می‌آورند، بنابراین در مرحله اول ثبت این تصاویر برای من یک جنبه ماورایی و فلسفی دارد که در آنها جمعی بودن فردیت خود را اعلام می‌دارم و به حقانیت هستی و داستان آفرینش آنها معترف می‌شوم، چون چهره آدمی کامل‌ترین کد، در درک همه آن چیزی است که به چشم دیده و لمس می‌شود از این رو است که به عکس‌های خانواده ایرانی به گونه آیینی می‌نگرم و معتقدم آنها همچون تصاویر حجاری شده بر سینه دیواره‌های سنگی تخت جمشید مملو از رازهای آیینی‌اند.
آدم‌ها در کنار یکدیگر ناخواسته آیینی را به جا می‌آورند که مقدس جلوه می‌کند. ما ناخواسته با نگاه به یکدیگر به ستایش خاطرات ازلی خود مشغول می‌شویم و در این گمراهی مسیر محور حضور خود را پیدا می‌کنیم و آن را به یکدیگر نشان می‌دهیم.
در این عکس‌های جمعی کسی گم نمی‌شود و همین عکس‌های خانوادگی است که حافظه جمعی بشر را شکل می‌دهند و رابطه ما را با یکدیگر فراتر از نژاد، زبان، اقلیم و حتی افکار پیوند می‌زنند.

  

2118 عکس رسیده به جشنواره ملی عکس مشهد داوری شد، هیات داوران از میان این آثار 121 عکس و مجموعه عکس را در بخش‌های " 1- مردم و امام رضا(ع)، 2- فرهنگ عامه، 3- معماری مشهد، 4- مشهد قدیم، 5- آزاد " برگزیدند. این آثار علاوه بر نمایش در نمایشگاه در کتاب نفیس جشنواره نیز منتشر می‌شود. مراسم پایانی این جشنواره 17 بهمن سال جاری در کوه سنگی مشهد برگزار و نفرات برتر در هر بخش جوایز خود را دریافت خواهند کرد. اسامی عکاسان برگزیده به شرح ذیل است. اعداد مشخص کننده بخش است. عکس‌هایی از جلسه داوری را می‌توانید اینجا ببینید.

آذرمهر سیما-تهران 3، آریایی نسب نغمه-مشهد 5، آل سیدان احسان-مشهد 3، ابراهیمی امین- مشهد-2 اثر 1و2، ادیبی محمد-مشهد- 4 اثر 3و5، اسرمی وحیدرضا-مشهد 4، اسماعیلی فلاح مهسا- اصفهان- 2 اثر 1، اکبری پایبندی یوسف-تبریز- 2 اثر 1و2، اکبری پیام-مشهد- 2 اثر 1و2، ایمان پور سیامک-مشهد- 2 اثر 3و5، بابازاده فریبا-مشهد 1، بازدار محمود-مشهد- 2 اثر 1و2، براری آیدا-مشهد- 2اثر 3، بروفر فریبا-مشهد 1، بغدادچی کاوه-تهران 1، حسن پور مجتبی– مشهد- 2 اثر 5، حسین زاده حسین– مشهد 4، حیدری داوود-مشهد-2 اثر 3و5، خاتمی سید مجتبی-مشهد- 7 اثر 5و3و2، خادمی شیوا-مشهد 2، خزائی سمانه-مشهد 5، خسروشاهی امین-مشهد 1، خوراشاهی امین-مشهد 4، خوشرو اصغر-مشهد 4، ذاکری زینب- مشهد- 2 اثر 1، ذهبی سیاح ابراهیم-مشهد 4، ربانی سیدمحمدرضا-مشهد 3، رحمانی صادق-مشهد 2، رضوی مهدی-مشهد- 2 اثر 3و5، رنجبر فاطمه-مشهد 3، روشن ضمیر علی-مشهد 1، زارع محبوبه-مشهد 2، زائرنیا محمد-مشهد 3، زبری محمد-مشهد 5، سامعی علی-مشهد- 3اثر 2، سروقدی افسانه-مشهد 4، سلیمانی سیاوش-تهران 5، سیدی بهناز- مشهد- 2 اثر 3، شاکری سیده نوشین-مشهد 3، شعفی زاده حمید-مشهد- 5 اثر 1و2و3و5، شیخ نظامی نسیم-مشهد 2، صاحب زمانی شهرام-اراک 4، صحت زهره-شیراز 1، صدیقی بهنام-مشهد-2 اثر 1، ضیاییان سید محمود-مشهد 4، طباطبایی یزدی هادی-مشهد 2، طوسی غزال- مشهد 4، عباس پور امید-مشهد 5، عربی زینب-بوشهر 2، علوی زاده سید ناصر- مشهد-3 اثر 3، غلامی شهری جواد-مشهد 3، فربد فرهاد-مشهد- 2 اثر 1و5، فکری مجید-مشهد 2، فهیمی ساسان-تربت حیدریه- 3 اثر 2و3و5، قانعی شهاب-بروجرد 1، قشلاقی شمیم-مشهد 1، کریمی سمیه-مشهد- 2 اثر 1و2، گلی سلیمان-مشهد- 2 اثر 2، محرک بهنام-تایباد 1، محمودی امیر- مشهد- 3 اثر 5، مرادپور رضا- مشهد 1، مراغه چی احسان-مشهد 2، مصباحی سید مهدی-مشهد- 3 اثر 2و3و4، معصومی سید منصور-ساری 3، موسوی زاده محسن-مشهد- 5 اثر 4و5، موسوی سیده مریم-مشهد- 4 اثر 3و5، نورالله پور مجید-قزوین- 2 اثر 1، نوری حامد-تهران 5، وقاری قدیر- مشهد- 2 اثر 2، ونکی فرهانی حسین-قم- 2اثر 3، یعقوبی فرد محمدعلی- کرمان4

  

سایت رسمی انجمن عکاسان مطبوعات ایران به زودی راه‌اندازی می‌شود.
به گزارش روابط عمومی انجمن، با توجه به امکان ایجاد گالری جهت هریک از اعضای محترم انجمن، خواهشمند است هشت عکس به طولِ 600 پیکسل و با زیرنویسی که دارای توضیحات کامل (چه کسی، در کجا، به چه دلیل، چه می‌کند و در چه تاریخی است) را تا بیست و هشتم دی به ایمیل  حphotojournalist.iran@yahoo.com ارسال کنید.   

یک نگاه امضادار

«به صحرا شدم، عشق باریده بود و زمین ترشده، و چنان‌ که پای مرد به گل‌زار فرو شود، پای من به عشق فرو می‌شد.»

صدای کورش ادیم بود که برای عکاسان جوان میهمان دوسالانه این عبارات جادویی بایزید بسطامی را می‌خواند و از ادبیات و عکاسی می‌گفت.

«فکر می‌کنم اگر عکاسی ایران بخواهد در دنیا صاحب سبک و نگاهی امضا دار بشود، بهترین روش اش استفاده و عبور از تاریخ ادبیات و تاریخ شعر ماست که بسیار غنی است.
ما در ادبیات مان آدم‌هایی داریم که از بسیاری از بزرگان ادبیات دنیا تاثیر گذارتر هستند.
مثلابه مولانا و پیام انسانی، آرمانی و جهانی‌اش توجه کنیم که، اگر نگوییم بی نظیر، کم نظیر است.
بنابراین به نظر من اگر ما به تاریخ ادبیات و فضاها و اتمسفرهای شاعرانه مان توجه کنیم و آن را جدی بگیریم، قطعا به پیغام‌ها شخصی‌تری برای عکاسی ایران می‌رسیم و این شاید به ظن من تنها راه جهانی شدن عکاسی ایران است.»

من هم وارد گفت و گویشان می‌شوم و می‌گویم اما بسیاری از هنرمندان حوزه هنرهای تجسمی،به ویژه نقاش‌ها، معتقدند که این شاخه هنری باید خود را از زیر سایه ادبیات بیرون بکشند.

«می‌دانید من مشکل اصلی را کجا می‌بینم؟
در ایران آنقدر که تجسمی‌ها ادبیات می‌خوانند و آشنا اند، به همان اندازه ادبیاتی‌های ما هنرهای تجسمی را نمی‌شناسند و از این ناحیه ما داریم ضربه می‌خوریم.
 اگر بین اهالی ادبیات و هنرهای تجسمی، بین شاعر، نقاش و عکاس تاملی و تاثیر و تاثری وجود داشته باشد، قطعا ما به زودی نتیجه خواهیم گرفت اما متاسفانه ازسوی ادبیاتی‌ها و شاعران و نویسندگان شناخت ضعیف و سطحی نسبت به هنرهای تجسمی وجود دارد.»

• واقعا فکر می‌کنید هنرمندان تجسمی روی ادبیات شناخت دارند؟

«در مقایسه با عکس آن، بیشتر است و کسانی که در حوزه هنرهای تجسمی کار می‌کنند اشراف، علاقمندی و کنجکاوی بیشتری نسبت به ادبیات دارند.
اما یک شاعر خیلی اوقات واقعا نمی‌تواند بار زیبایی شناسانه یک عکس را بفهمد و اصلا نمی‌تواند تفکیک و تمایزی قایل بشود بین عکس یک گل رز زیبا و یک اثر fine art  که این جای تاسف دارد.
اما در دنیا و حداقل در جهان اول این طور نیست و ادبیاتی‌ها خیلی با تجسمی ها هم نشین اند.»

• موافق نیستم چون بسیاری از آثار ادبی ما از گذشته تا امروز بیان و زبان تصویری دارند. چطور می شود ادعا کرد چنین کسانی تصویر را درک نمی کنند.
  

«تصویری بودن و ایماژ آثار ادبی از ناحیه شکلی و دیداری اش نیست بلکه از وجه تخیلی اش است اگر تصویری را در یک شعر به شما منتقل می کنند، در واقع خیالات شاعرانه شان است. اما نسبت به جنبه های ظاهری و دیداری تصویر، به خصوص تصاویر عکاسانه، خیلی غفلت دارند.
من با اهل ادبیات همنشینی و معاشرت زیادی دارم و به نظر من آنها باید بیشتر وارد این گونه تعاملات بشوند.»

• البته من هنوز قانع نشده‌ام  اما فرض کنیم که ادبیات و عکس به هم بپیوندند. این همگامی تا کجا می تواند ادمه پیدا کند؟
  

«من عنصر خلاقیت و نو به نو دیدن جهان پایانی ندارد.
منظورم من این نیست که از روی ابیات تصویر سازی مستقیم کنیم و مثلا یک شعر مولانا را به عکس تبدیل کنیم.
من این کار را اصلا نمی‌پسندم بلکه می‌گویم باید آن روح شاعرانه ادبیات بزرگ ایران را بگیریم و از فیلتر ذهنمان بگذرانیم و از آن استفاده بکنیم. باید از فضا و اتمسفر شاعرانه‌مان به عنوان یک دستمایه و یک پشتوانه استفاده کنیم. اگر با این پشتوانه جلو برویم و چشم‌هایمان را هم  پرورش دهیم و همزمان به علم بصری روز دنیا مجهز و مسلح بشویم، قطعا نتیجه می‌گیریم.»

• می‌پرسم درباره دوسالانه و آثاری که بر دیوار رفتند چه نظری دارید؟
  

«فکر می‌کنم در قیاس با ادوار گذشته، یا حداقل دو سه دوره اخیر، عکس‌ها بالنسبه همسان تر شده‌اند و به جز تعدادی قلیل، بقیه از بار زیبایی شناسانه قابل ملاحظه‌ای برخوردارند.»

• آیا این تفاوت در دید بچه‌ها اتفاق افتاده یا داوری و انتخاب یکسان تر شده؟
  

«به نظر من  تعداد کسانی که نگاه هایشان به هم نزدیک‌تر است در تیم انتخاب و داوری این دوره، بیشتر از دوره‌های گذشته بوده و این خود در نتیجه نهایی تاثیر گذاشته.»

• از این سو و آن سو اعتراضاتی به داروی شنیده می‌شود شما آن را چطور ارزیابی می‌کنید؟
  

« ما مناقشه‌ای بر سر این نداریم که چیزی که الان روی دیواررفته ایده آل ترین شکل ممکن است.
قاعدتا وقتی بحث قضاوت پیش می آید، نمی توان به نتیجه ای رسید که از نظر همه کاملا ایده‌آل باشد. همه جای دنیا همین طور است و ترکیب هیات داوران حاصل کار را تغییر می‌دهد.
بنا بر این باید این موضوع را به عنوان یک اصل پذیرفته و با این دید به عکس‌هایی که الان روی دیوار دوسالانه هست، نگاه کنیم.
من خودم تعدادی از عکس‌هایی را که روی دیوار است نمی پسندم اما این به سلیقه شخصی‌ام بستگی دارد و نمی‌توانم بر این اساس حکمی صادر کنم.»

• و یک جمله درباره بینال یازدهم...
  

«این بینال مخصوصا به جهت توجه به شهرستان‌ها و همزمانی برگزاری‌اش در یزد قابل توجه و احترام است و به طور کلی می‌خواهم بگویم وقتی نمایشگاه را دیدم و بیرون آمدم راضی بودم.»  

اولین نمایشگاه انفرادی عکس آزاده بهکیش با عنوان "با خرده ریزها در فرنگ" از روز جمعه، 13 دی، در گالری گلستان افتتاح شده است.
در این نمایشگاه 20 عکس رنگی که هر کدام از عکس‌ها عکاسی از عکس‌هایی هستند که با اشیا رویشان کار شده است، به نمایش در می‌آید.
آزاده بهکیش 9 سال است که عکاسی می‌کند. وی کارشناسی عکاسی دارد و در حال حاضر دانشجوی رشته مولتی مدیا در ایتالیاست.
این نمایشگاه تا روز پنجشنبه، 19 دی، هر روز از ساعت 16 تا 20 برای بازدید عموم گشوده است.
گالری گلستان: دروس، خیابان شهید کماسایی، پلاک 42  

مراسم اختتامیه و اهدای جوایز اولین مسابقه عکس "سفر با قطار" پنجشنبه 12 دی 87 در خانه هنرمندان برگزار شد و از برگزیدگان این جشنواره تجلیل به عمل آمد.
در مراسم اهدای جوایز برگزیدگان، در بخش آماتوری هیات داوران، با تقدیر از عزت الله قربانی آهو دشتی نفرات برتر را بدین شرح اعلام کرد: علی اصغر کلانتر نفر اول، حامد صادقی نفر دوم و امید عبداللهی نفر سوم
همچنین در بخش حرفه‌ای با تجلیل از امید وهاب زاده و محمد تاجیک نفرات برتر به شرح زیر اعلام شدند: سروش موسوی سپهر نفر اول، ویدا مسگرانی نفر دوم و بهنام صدیقی نفر سوم
در این مراسم مهندس محمود جعفری، مدیر عامل شرکت قطارهای مسافری رجاء با اشاره به ماندگاری هنر در جامعه گفت : آثار هنری می‌توانند در وجود انسان آثار عمیقی ایجاد کنند که ماندگار باشد به همین منظور ما نیز در شرکت رجا تصمیم گرفتیم تا برای نشان دادن جایگاه قطار، امنیت قطار، راحتی سفر با قطار و تاثیر شبکه ریلی کشور در توسعه اقتصادی کشور از هنر عکاسی کمک بگیریم. ما سعی داریم تا سفر با قطار را تبدیل به فرهنگ کنیم. در این راه اقدام به برگزاری نمایشگاه عکس کردیم تا هم مردم و هم مسوولان هر چه بیشتر کارایی‌ها و تاثیرات مثبت سفر با قطار آشنا شوند.امیدوارم این جشنواره در سال‌های آینده هم تداوم یابد و ما هم بتوانیم استفاده از قطار در کشور را توسعه دهیم.

علی اکبر روح نواز دبیر نخستین جشنواره عکس "سفر با قطار" نیز درباره برگزاری جشنواره گفت : هیات محترم داوران (آقایان حسن سربخشیان، پیمان هوشمندزاده و مجید سعیدی) حدود 10 ساعت جلسات ممیزی و بحث و بررسی و بازبینی آثار رسیده به جشنواره را انجام دادند که در نهایت 124 عکس را برای بخش نمایشگاه برگزیدند.
گفتنی است از این تعداد مجموعا 88 قطعه عکس در بخش حرفه‌ای و 36 قطعه عکس در بخش غیر حرفه‌ای به عنوان عکس‌های راه یافته در بخش نهایی مسابقه بودند. همچنین هیات داوران نفرات اول تا سوم هر دو حوزه حرفه ای وغیر حرفه ای برای دریافت جایزه مسابقه را انتخاب و دو نفر در بخش حرفه ای و یک نفر در بخش غیر حرفه ای را نیز شایسته تقدیر ویژه دانستند.

حسن سربخشیان یکی از داوران جشنواره عکس "سفر با قطار" نیز بیانیه هیات داوران را قرائت کرد: با آگاهی از پتانسیل بالای جامعه عکاسی ایران در به تصویر کشیدن موضوعات مختلف برای کمک به بخش‌های صنعتی و اجتماعی جامعه توجه هر چه بیشتر شرکت کنندگان را به پیگیری تمامی جوانب مربوط به موضوع قطار را خواستار است. همچنین از شرکت قطارهای مسافری رجا در خواست دارد تا امکان بیشتری جهت عکاسی از موضوع را در اختیار عکاسان قرار دهد.  

رسول اولیازاده، مدیر خانه عکاسان ایران در مورد این دوره از نمایشگاه عاشورائیان گفت: خانه عکاسان ایران هر سال در ایام الله محرم و در مراسم ملی مذهبی سوگواری امام حسین (ع) و هفتاد و دو تن از یاران این بزرگوار اقدام به برگزاری نمایشگاه عکس‌های عاشورایی می‌کند.
وی افزود: عکس‌های مراسم عزاداری محرم از دیدگاه عکاسان در واقع سندی تصویری برای روایت این مراسم در تاریخ دینی این سرزمین است. خانه عکاسان ایران به صورت همزمان نمایشگاه عاشورائیان را در شهرستان‌های ایران و دیگر کشورها مثل پاکستان و ... برگزار می‌کند.
مدیر خانه عکاسان ایران اضافه کرد: برای احترام به حرمت هفتاد و دو تن از یاران امام حسین (ع) نمایشگاه عاشورائیان را با مجموع 72 عکس از 72 عکاس طراحی کرده که تمامی این عکس ها به صورت رنگی در قطع 50×70 است.
اولیازاده در پایان گفت: امیدوار هستیم با برگزاری چنین نمایشگاه‌هایی بتوانیم فرهنگ عاشورایی را در هنر عکاسی و برای نسل بعد عکاسان زنده نگه داریم و بتوانیم قدمی هرچند کوچک در راه فرهنگ حسینی برداریم.
علاقه مندان میتوانند از 15تا 23 دی از ساعت 9 صبح تا 17 از این نمایشگاه در گالری سینما آزادی بازدید کنند.  

با پایان یافتن مهلت مقرر در آیین نامه و اتمام مراحل دبیرخانه ای ثبت آثار رسیده، عکس های ارسالی وارد مرحله داوری شد.
کیارنگ علایی دبیر این جشنواره تعداد آثار رسیده را 2118 قطعه اعلام کرد. بر اساس این خبر 389 عکس در بخش "مردم و امام رضا"، 565 عکس در بخش "فرهنگ عامه"، 470عکس در بخش "معماری"، 156 عکس در بخش "مشهد قدیم" و 538 عکس در بخش "آزاد" به دبیرخانه رسیده است.
داوری آثار جمعه 13 دی 87 در مشهد انجام خواهد گرفت و داوران شامل: اسماعیل عباسی، محمد ستاری، ساعد نیک ذات، مژگان طریقی و فرامرز عامل بردبار در هر بخش حداکثر 30 عکس را برای بخش مسابقه انتخاب خواهند کرد. آثار بخش مسابقه در کتاب نفیسی به نام " کتاب مشهد " در سال آینده منتشر خواهد شد.

اسامی عکاسان شرکت کننده در این جشنواره به شرح ذیل است:
آتیک‌ محمّد-شادآباد، آذرمهر سیما-تهران‌، آریایی‌نسب‌ نغمه‌-مشهد، آرین‌پور محمّد رضا-بیرجند، آقایی‌ اسحق-یاسوج‌، آل‌ سیدان‌ احسان‌-تهران‌، ابراهیمی‌ امین‌-مشهد، ابراهیمی‌ زینب‌-مشهد، ابراهیمی‌ محمّد صادق‌-مشهد، احمدی‌ شیرین-‌قزوین، ادیبی محمد-مشهد، اسدی‌ غلامرضا-مشهد، اسرمی‌ وحید رضا-مشهد، اسلامی‌ سید مهدی‌-قوچان، ‌اسماعیل‌ زاده‌ محسن‌-مشهد، اسماعیلی‌ فلاح‌ مهسا-اصفهان‌، اصغری‌ عاطفه‌-مشهد، اکبر مهسا-مشهد، اکبری‌ پایبندی‌ یوسف‌-تبریز، امام‌ رضایی‌ حسین‌-بروجرد، امینی‌ محمّد حسن‌-رشت‌، انصاری‌ حدیثه‌-مشهد، ایمان‌پور سیامک‌ -مشهد، بابازاده‌ فریبا-مشهد، بابایی‌ قالی‌ الهه‌-مشهد، بازدار محمود-مشهد، باقرزاده‌ فرزاد-مشهد، بامی‌ نیا محمد-گیلان‌، باورندپور فاطمه‌عزیز-تهران، ‌بچّار ناهید-تهران‌، براری‌ آیدا-مشهد، براز ابراهیم‌-مشهد، بروفر فریبا-مشهد، بشروئی‌ شرق‌امیر قاسم‌-مشهد، بغدادچی‌ کاوه‌-قزوین، ‌بهزادی‌ لیلی‌-تبریز، پارسانیک‌ ریحانه‌-مشهد، پیراسته‌ الیاس‌-مشهد، پیوندی‌ مصطفی‌-مشهد، تاج‌الدینی‌ نجمه‌-چهارمحال‌ و بختیاری، ‌تاشک‌ زهرا-تهران، ‌تراب‌پور مهدی‌-مشهد، ترحمی‌ سمانه‌-مشهد، تفضلی‌ صالح‌-مشهد، تهرانچی‌ محمد-مشهد، ثابت‌ شهربانو-شیراز، جمال‌آبادی‌ آزاده‌-اراک، ‌جوادی‌ شاد مهدی‌-مشهد، جوادی‌ شاد‌ علی‌-مشهد، جهانی‌فر محبوبه‌-مشهد، حایری‌ آزاده-مشهد، ‌حداد ابوالفضل‌-ورامین، ‌حدادیان‌ زنجانی‌ امیرحسین‌-گرگان‌، حسن‌پور مجتبی‌ -مشهد، حسین‌زاده‌ حسین‌-مشهد، حسینی‌ سیده‌ فاطمه‌-مشهد، حسینی‌ سیده‌ مهسا-مشهد، حق‌وردی‌ ابراهیم‌-تهران، ‌خاتمی‌ سیدمجتبی‌-مشهد، خدادامی‌ علی‌-مشهد، خزائی‌ سمانه‌-مشهد، خسروشاهی‌ امین‌-مشهد، خسروی‌ حسام‌الدین‌-مشهد، خواجه‌ یاسر-بجنورد، خوشرو اصغر-مشهد، خیرخواه‌ فاطمه‌-مشهد، دادخواه‌ فاطمه‌-اصفهان‌، دانشمند رامین‌-مشهد، داوود حیدری‌-مشهد، ذاکری‌ زینب‌ -مشهد، ذهبی‌ سیاح‌ موسی‌ رضا-مشهد، رادمرد مژگان-مشهد، ‌رادی‌پور منصور-تهران‌، راسخ‌ حسین‌  -قوچان، ‌ربّانی‌ سیّد سجّاد-مشهد، ربانی‌ سید محمّد رضا-مشهد، رحمانی‌ صادق‌-مشهد، رحیم‌زاده‌ احسان‌-مشهد، رضایی‌ محمّد علی‌-مشهد، رضایی‌ یاسر-سمنان‌، رضوی‌ مهدی‌-مشهد، رفوگر آستانه‌ نیما-مشهد، رفیعی‌ حسین‌-مشهد، رنجبر فاطمه‌-مشهد، روشن‌ضمیر علی‌-مشهد، روشن‌ نیا میرکیان-تهران، زارع‌ محبوبه-مشهد، ‌زائرنیا محمد-مشهد، زائرنیا مینو-مشهد، ‌زُبَری‌ محمد-مشهد، سخندانی‌ سمیرا-مشهد، سراج‌ المقوم‌ مهرناز -تهران، ‌سروقدی‌ افسانه‌-مشهد، سلطانی‌ عاطفه‌-تهران‌، سلطانی‌ نرگس‌-اصفهان‌، سلطانی‌ نیلوفر-اصفهان‌، سلیمانی‌ سیاوش-تهران، ‌سلیمی‌ فرزانه-ساوه، ‌سیدی‌ سادات‌ بهناز-مشهد، شادمهری‌ تفسیه‌ بخشی‌-تربت‌ حیدریه، ‌شادمهری‌ محسن‌ امیری‌-مشهد، شاکری‌ سیده‌ نوشین‌ -مشهد، شاه‌ محمدی‌ محمّد حسین‌-مشهد، شریف‌ زهره‌ -تهران، ‌شعفی‌زاده‌ حمید-مشهد، شکیبایی‌ فرد عطیه‌-مشهد، شهری‌ شراره‌-مشهد، شیخ نظامی نسیم-مشهد، صاحب‌الزمانی‌ علی -‌اراک، ‌صادقی‌ محمود-بوشهر، صامعی‌ علی‌-مشهد، صحت‌ زهره-شیراز، صدیق‌ غریب‌ مهران‌-مشهد، صدیقی‌ بهنام‌-مشهد، صراف‌ رضوی‌ مجید -مشهد، صمدی‌ هادی‌ -تهران، ‌ضیایی‌ الهام‌-مشهد، ضیاییان‌ سید محمود-مشهد، طباطبایی‌ یزدی‌ محمّد هادی‌ -مشهد، طباطبایی‌ یزدی‌ نازنین‌ -مشهد، طوسی‌ صبا-مشهد، طوسی‌ غزال‌-مشهد، عابدیان‌ سیده‌ مرضیه-مشهد، ‌عامری‌ سعید -مشهد، عباسپور امیر-مشهد، عباسی علیرضا-شیراز، عربی‌ زینب‌-مشهد، عرشیما سید یحیی-مشهد، ‌عرفانی‌ طاهره‌-مشهد، عسکری‌ صادق‌-مشهد، عطایی‌ بهنام‌-تهران‌، علامه‌ سید اسماعیل-قم‌، علمداری‌ سارا-تهران، ‌علمداری‌ سمیرا-تهران، ‌علوی‌زاده‌ سید ناصر-مشهد، علی‌پور سعید-چناران‌، علی‌پور محمّد-مشهد، عنایتی‌ رضا-مشهد، غازی‌ اصفهانی‌ آذر-اصفهان، ‌غضنفری‌ غزال‌-مشهد، غنرمی‌ شهری‌ جواد-مشهد، فاتحی‌ محترم‌-مشهد، فاطمی‌ منظرالسادات‌ -تهران، ‌فتح‌آبادی‌ آمنه‌-مشهد، فربد فرهاد-مشهد، فروغی‌ سبزوار مهدی‌-مشهد، فکری‌ مجید-مشهد، فهیمی‌ ساسان‌-تربت‌ حیدریه‌، قانع‌ شعرباف‌ جواد-مشهد، قانعی‌ شهاب‌-بروجرد، قدیری‌ راد وحید-مشهد، قشقائی‌ ...-مشهد، قشلاقی‌ شمیم‌-تهران‌، قنبری‌ پور فاطمه‌-مشهد، قهرمانی‌ نژاد پروین-‌قوچان، ‌کاردانی‌ زهرا-مشهد، کرمی‌ سعید -همدان، ‌کرمی‌ سمیه-اصفهان‌، کریمی‌ سمیه‌-مشهد، کشفی‌ سید حسین‌-استهبان‌، کنعانی‌ مژگان‌-مشهد، کهربایی‌ خاطره‌-مشهد، کیخسور کیان‌ نسترن‌-اصفهان، ‌گلرنگ‌ ندا-مشهد، گلشنی‌ پریسا-تهران‌، گلی‌ سلیمان‌-تربت‌ حیدریه‌، لطفی‌ ملیحه‌-مشهد، متروخی‌ قره‌نی‌ بابک‌-ارومیه، ‌مجتبی‌ مهرسیما-لاهیجان، ‌محرابیان‌ کامبیز-مشهد، محرک‌ بهنام‌-تایباد، محمدی‌ ناصر-زنجان، ‌محمودی‌ امیر-مشهد، محمودی‌ امیر حسین-تهران، ‌مداح‌ زاده‌ سیده‌ زهرا-مشهد، مددی‌ مهسا-گرگان، ‌مرادپور رضا-مشهد، مراغه‌چی‌ احسان‌-مشهد، مشایخی‌ سحر-مشهد، مصباحی‌ سید مهدی‌-مشهد، مطلبی‌ سوگند -تهران، ‌معدنی‌ ... -تهران، ‌معصومی‌ زینب‌-مشهد، معصومی‌ سید منصور-ساری، ‌مقدس‌ محمّد رسول‌-مشهد، مقصدی‌ علی‌ -مشهد، مکوندی‌ آرش‌-خوزستان‌، موسوی‌ زاده‌ محسن‌-مشهد، موسوی‌ سید علیرضا-اصفهان، ‌موسوی‌ سیده‌ مریم‌-مشهد، موسوی‌ طاهر-مشهد، مهدوی‌ سید عبدالرضا-مشهد، میرفتاحی‌ ساناز-تهران، ‌مینابیان‌ امیر-بندرعباس، ‌نباتی‌ پابندی‌ عصمت‌-زنجان‌، نبی‌ خانی‌ هادی‌-مشهد، نجاریان‌ هما-خلیل‌آباد، نجفلو رضا-زنجان‌، نساروند حسین‌-دزفول‌، نصرافیان‌ فرشته‌-مشهد، نطنزی‌ یحیی‌-تهران‌، نعمت‌نیا وحید-مشهد، نقابت‌ محمد-مشهد، نوبخش‌ عبدالحلیم-‌تهران، ‌نورالله پور مجید-قزوین‌، نورالهی‌ پوریا-تهران‌، نوری‌ حامد-تهران‌، وزیری‌ تبار سمانه‌-مشهد، وفادار نوشین‌-مشهد، وقاری‌ قدیر-مشهد، وقاری‌ مهدی‌-مشهد، ونکی‌ فراهانی‌ حسین‌-تهران‌، هدایتی‌ فرد نرگس‌-تهران‌، هراجی‌ هادی‌-تهران‌، یزدان‌ پناه‌ عباس‌-ساری‌، یعقوبی‌ فرد محمدعلی-  کرمان، ‌یوسفی‌ شمیم‌-تهران‌، یوسفی‌فرد سحر-رشت‌، یونسی‌ احمدرضا -تهران  

فاصله ترم دو تا ترم شش.

مهدی مقیم نژاد سر حال و پر انرژی است و به نظر می‌رسد از نمایشگاه کاملا راضی است.

• او که در کنار ما ایستاده و به صحبت‌های ساعد نیک ذات گوش می‌دهد با این گفته وی که «ارتباط ما ایرانیان با کلام بیشتر از تصویر است» موافق نیست و می‌گوید:

«این موضوع را نمی‌توان تعمیم داد. من معتقدم حداقل در حوزه عکاسی، پیشرفت بچه‌ها به لحاظ دیداری خیلی بیشتر بوده تا به لحاظ ادبی و کلامی. شاید بهتر است بگویم ارتباط حوزه کلامی و دیداری هنوز به خوبی بر قرار نشده است.
به عبارت دیگر عکس‌ها بسیار عالی است ولی نود درصد عنوان‌هایی که دیدم شاعرانه، کلی و توصیفی است یعنی آن چیزی که در عکس می‌بینید دوباره توضیح داده شده و یا تلاش کرده‌اند وجهی تغزلی و رمانتیک به عکس‌ها ببخشند.
کارهای معدودی را دیدم که عنوانی داشته باشد که به عکس کمک کند یا وجه و منظری نادیدنی از آن را برای ما روشن کند.
 این به نظر من ایراد بزرگی است که به سطح آموزشی و  توانایی ارایه آثار بر می گردد و بچه‌ها باید بیشتر روی این وجه کار کنند.»

• دیگر گرم شده‌ام و سوال پشت سوال به ذهنم می‌آید.
  از او که مدتی است تدریس در دانشگاه را تجربه می‌کند می‌خواهم درباره کیفیت کارهای روی دیوار نظر بدهد.
  

«واقعا حس می‌کنم که حاصل زحمات مدرسین در دانشگاه کاملا مشهود است. من تحولاتی که در ذهنیت، نوع نگاه و کار دانشجویان ترم دوم تا مثلا ترم شش رخ می‌دهد را اینجا به عینه دیدم و در مقام یک مدرس خیلی خوشحالم و روحیه گرفته‌ام »

• می‌پرسم انتخاب و داروی را چطور ارزیابی می‌کنید؟

«داوری بسیار خوب بود و ما اسم‌هایی را دیدیم که بسیاری از آنها را کم و یا برای اولین بار مطرح شده بودند. این به آن معنا است که تکثرگرایی زیبایی در جامعه عکاسی ما در حال شکل گیری است و فضا باز شده تا هر کسی بتواند کارهایش را ارایه دهد و آثار بدون هیچ جانبداری بتواند روی دیوار نمایشگاه برود.»

• او یکی از اعضای شورای سیاست گذاری این دوسالانه است. بنابر این می‌خواهم درباره اهداف این شورا و ماحصل آن در این نمایشگاه سخن بگوید:

« از آنجایی که خود ما دست اندر کار برگزاری این دوسالانه بودیم شاید تعریف از آن حکم اغراق را پیدا کند یا تبلیغ.
اما واقعیت این است که فکر می‌کنم اهداف کلی شورای سیاست گذاری به نتیجه رسید و رویکرد خلاقه و هنری در بیشتر عکس‌ها لحاظ شده بود بدون اینکه هیچ گونه گرایش به نوع خاصی از عکاسی وجود داشته باشد.»
نظر او را درباره گله برخی از شرکت کنندگان می‌پرسم که به بی توجهی به ژانرهای دیگر عکاسی معترض‌اند.
«من با این موضوع موافق نیستم. در این نمایشگاه چشم اندازنگاری، پرتره، عکس مستند، عکس‌های مفهومی و به طور کلی همه انواع عکاسی را داشتیم منتهی زیر یک چتر وسیع که خلاقه نام داشت.»

• می‌پرسم آیا این رویکرد را برای دوره‌های بعدی هم توصیه می‌کنید؟

«من اصلا درک نمی‌کنم عکاسی خلاقه یعنی چی مگر آنکه خلاقیت را به عنوان یک صفت به کار ببریم.
تا دوره‌های قبل برای عکاسی خلاقه یک دسته بندی جدایی قایل شده و مثلا شاخه‌هایی چون عکاسی مثلا مستند، عکاسی خلاقه و عکاسی آزاد را در بینال در نظر می‌گرفتند.
این به نظر من خیلی اشتباه است. ما جوری از عکاسی خلاقه صحبت می‌کردیم که انگار در همه باقی انواع عکاسی هیچ خلاقیتی نیست.
خلاقیت می‌تواند در عکاسی مستند، در عکاسی مفهومی و همین طور در همه گرایش‌های عکاسی اتفاق بیفتد منتهی با تعاریف و گرامر خاص خودش. بنابراین برگزیدن موضوع آزاد با گرایش خلاقه به نظر من راه حلی درست و منطقی است.»

• می‌گویم از سوی مرکز هنرهای تجسمی قول داده شده بینال در دوره‌های بعدی به شهرستان‌های دیگر هم برود. در این باره چه نظری دارید؟

«فکر می‌کنم با توجه به اینکه عکس یک کار ماده تکثیری است این امکان وجود دارد که بتوانیم از آن نسخ متعددی تهیه کنیم و در شهرهای مختلف به نمایش بگذاریم.
 به نظر من اگر این رخداد همزمان با تهران در شهرستان های دیگر هم برگزار شود مردم می‌توانند چیزهایی ببینند که پیش از آن ندیده بودند و خواه ناخواه دید و سواد بصری بازدیدکنندگان را تحت تاثیر قرار خواهد داد.»

کورش ادیم، یکی دیگر از اعضای شورای سیاست گذاری، است.
او تعریفی دیگر از ارتباط عکاسی و ادبیات دارد که به زودی می‌توانید آن را بخوانید.

  

مراسم اختتامیه و اهدای جوایز اولین مسابقه عکس "سفر با قطار" ساعت 17 روز پنجشنبه 12 دی 1387 با حضور مسئولین، هنرمندان و هیئت داوران در تالار ناصری خانه هنرمندان ایران برپا خواهد بود.
دبیرخانه مسابقه از تمامی شرکت‌کنندگان در جشنواره و علاقه‌مندان دعوت می‌کند در این مراسم حضور بهم برسانند.
اولین مسابقه عکس سفر با قطار به همت شرکت قطارهای مسافری رجاء برگزار شده است.

  

پس از برگزاری موفق نخستین جشنواره عکس دانشگاه آزاد اسلامی و استقبال خوب  هنرمندان  و  دانشجویان  از  این جشنواره،  بررسی آماری شرکت‌کنندگان در این جشنواره،  نشان می‌دهد که بیشترین استقبال از سوی جوانان بوده است. با توجه به این موضوع و با در نظر گرفتن این نکته که ایران یکی از جوانترین کشورهای جهان به شمار می‌رود، برآن شدیم تا دومین جشنواره عکس دانشگاه آزاد اسلامی را با رویکرد «حضور جوانان در عرصه های مختلف علمی، دانشگاهی و فرهنگی» برگزار کنیم.
باید توجـه داشت که در جشنــواره هایی از این دست، مقـوله مستندسازی تصویری یک موضوع مشخص در یک زمان مشخص، می‌تواند یکی از مهم ترین اهداف برگزار کنندگان باشد. واقعیت تلخ آن است که حافظه تصویری جامعه ما در بسیاری از موارد و مقاطع تاریخی کم بار، ناقص و در نهایت غیر قابل استناد است. در نتیجه نسل های جدیدتر، تصویر شفاف و مستندی از زوایای مختلف جامعه شناختی، روان شناختی  و مردم شناسانه از جامعه ایرانی و نسل های قبلی در مقاطع مختلف سدۀ اخیر ندارند.
بنابراین برگزاری دومین جشنواره عکس دانشگاه آزاد اسلامی با موضوع «جوانان عصرما» می تواند مهمل مناسبی باشد تا ضمن ایجاد شور، نشاط  و انگیزه در بین جوانان، دانشجویان و هنرمندان این سرزمین، تصویری مستند و شفاف از جوانان ایران در یک دوره مشخص تاریخی ثبت گردد. باشد که نسل های بعدی از این تلاش بهره گیرند.

موضوع جشنواره: جوانان عصرما
هر اثری که بیان گر عنوان فوق باشد می تواند در جشنواره حضور داشته باشد. به عنوان مثال می توان موضوع جشنواره را در مفاهیم وعناوین زیر جستجو کرد:
جوانان و علم، جوانان و ورزش، جوانان وسیاست، جوانان و مذهب، جوانان وهنر، جوانان در فعالیت های اجتماعی، جوانان و ازدواج، جوانان در دانشگاه، جوانان و توسعه، جوانان و نوآوری، جوانان و دفاع مقدس، جوانان و انقلاب اسلامی و...

مهلت ارسال آثار
 آخرین مهلت ارسال  آثار: 10 بهمن ماه 1387

نحوه ارسال آثار
1- مراجعه حضوری به دبیرخانه جشنواره
2- ارسال آثار از طریق پست به دبیرخانه جشنواره

هیأت انتخاب و داوری
علیرضا کریمی صارمی
فوق لیسانس عکاسی، طراح و مدیر آژانس عکس ایران، مدرس و مدیر گروه
دکتر محمد ستاری
دکترای هنر با گـرایش عکـاسی، عضـو هیأت علمی دانشگاه تهـران، مولف کتاب‌های مختلف عکاسی
سید عباس میر هاشمی
لیسانس عکاسی، دارای رتبه درجه یک هنر (معادل دکتری)، مدیر انجمن عکاسی انقلاب و دفاع مقدس
مسعود زنده روح کرمانی
لیسانس عکاسی، مدرس دانشگاه، مدیر واحد عکاسی تولید سیما
گیتی نوروزیان
فوق لیسانس مطالعات عالی هنر، محقق و پژوهشگر

جوایز جشنواره
نفر اول: تندیس جشنواره، دیپلم افتخار، 14 سکه بهار آزادی
نفر دوم: تندیس جشنواره، دیپلم افتخار، 12 سکه بهار آزادی
نفر سوم: تندیس جشنواره، دیپلم افتخار، 10 سکه بهار آزادی
نفر چهارم: تندیس جشنواره، دیپلم افتخار، 7 سکه بهار آزادی
نفر پنجم: تندیس جشنواره، دیپلم افتخار، 5 سکه بهار آزادی

مقررات جشنواره
1- شرکت تمامی هنرمندان و علاقه مندان در این جشنواره آزاد است.        
2- هر عکاس می تواند حداکثر 10 عکس به دبیر خانه جشنواره ارسال نماید.
3- تمامی عکس ها باید به صورت چاپ شده بر روی کاغذ عکاسی و در ابعاد 30×40 سانتی متر باشد.
4- لازم است CD عکس های ارسالی نیز با فرمت JPEG  یا TIFF  در اندازه30 ×40 سانتی متر و با دقت 300dpi به همراه عکس ها ارسال شود.
5- فقط عکسهایی به مسابقه راه پیدا میکنند که هیچ گونه دخل و تصرف وتغییرات رایانه ای بر روی آنها انجام نشده باشد.
6- دبیر خانه جشنواره از پذیرش عکس هایی که به صورت پرینت بر روی کاغذ معمولی و یا به صورت قاب، پاسپارتو و یا لوله شده ارسال شود، معذور می باشد.
7- آثار ارسال شده می بایست اصل یا کپی فرم پر شده شرکت در جشنواره را همراه داشته باشند.
8- دبیرخانه جشنواره ضمن به کار بردن نهایت کوشش خود برای حفظ و نگهداری عکس ها، هیچ مسئولیتی را در قبال آسیب های ناشی از بسته بندی نامطلوب ویا مشکلات احتمالی در ارسال به وسیله پست، بر عهده نمیگیرد.
9- عکس های برگزیده عودت داده نمی شوند وحقوق نشر، چاپ و به نمایش گذاشتن آثار ارسالی متعلق به دبیرخانه جشنواره می باشد.
10- عکس های پذیرفته شده در قالب نمایشگاهی در معرض دید عموم قرار خواهد گرفت.
11- به آثار راه یافته به نمایشگاه به ازای هر عکس500،000 ریال به صاحب اثر پرداخت خواهد شد.
12- به عکاسانی که آثارشان به نمایشگاه راه یافته باشد، یک جلد کتاب نمایشگاه اهدا خواهد شد.
13- تکمیل فرم شرکت در مسابقه و ارسال عکس به معنای اعلام موافقت با تمامی مقررات جشنواره می باشد و تصمیم گیری در مورد مسایل پیش بینی نشده بر عهده برگزارکنندگان جشنواره است.

نشانی دبیر خانه
تهران، خیابان شریعتی، بالاتر از خیابان شهید مطهری، خیابان شکر آبی، بعد از خیابان اندیشـه، نبش کوچه فریبـا، پلاک 41، طبقـه همکفتلفن:4ـ88428753

فرم شرکت در جشنواره

  

مجتبی آقایی به نمایندگی از اولین سری ورودی های رشته عکاسی پس از انقلاب، ورودی های سال 1362، از کلیه دانشجویان رشته عکاسی این سال که در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران، دانشگاه هنر و دانشکده صدا و سیما درس خوانده اند، دعوت کرده است تا در گردهمایی ورودی های سال 62 در بیست و پنجمین سالگرد دایر شدن رشته عکاسی شرکت کنند.

همچنین در این فراخوان از کلیه عکاسان این دوره خواسته شده است تا برای برپایی نمایشگاه 3 تا 5 اثر از کارهای خود را تا روز 20 آذر به دبیرخانه این مراسم به نشانی: تهران، خیابان فاطمی غربی، جنب هتل لاله، نگارخانه لاله، خانم میترا خلیلی ارسال کنند و در صورت تمایل با شماره 88962339 تماس بگیرند.
قرار است این نمایشگاه در در نیمه اول اسفند در نگارخانه تهران دانشگاه تهران برگزار شود.

علاقه مندان به شرکت در این نمایشگاه به نکات زیر توجه کنند:
1- حداقل 3 و حداکثر 5 اثر از گزیده آثار ( صرفا" به صورت دیجیتال یا اسکن شده در ابعاد40×30 سانتی متر و رزولوشن 300 dpi ) در فرمت  tifیا jpeg  
2- دو قطعه عکس پرسنلی ( یک قطعه مربوط به سال 1362 و قطعه دیگر مربوط به سال جاری ) که نام و نام خانوادگی خود را پشت آن قید نموده اید.
3- فرم تکمیل شده پیوست ( خواهشمند است فرم را به طور کامل و خوانا تکمیل فرمایید. از اطلاعات این فرم برای کتاب، کاتالوگ ویا بروشور نمایشگاه استفاده می شود.)  
4- چنانچه عکس از اساتید و مدرسین دوران تحصیل و یا عکس دسته جمعی از همکلاسی ها در اختیار دارید، با ذکر نام اشخاص حاضر در عکس آن را با نام عکسهای یادگاری در فایلی مجزا به cd حاوی آثار اضافه نمایید.
5- روی cd نام و نام خانوادگی و شماره تماس را مرقوم فرمایید. آثار و فایلهای درون cd  را نیر با نام و نام خانوادگی خود نام‌گذاری کنید.

دعوت شدگان به این مراسم عبارتند از:

• دانشجویان ورودی سال 1362 رشته عکاسی دانشگاه تهران، دانشکده هنرهای زیبا:

مجتبی آقائی، محمد طاهری، مصطفی فراهانی، عطااله دل آرا، امیر علی جوادیان، محمد ستاری، مهرداد زاهدیان، هوشنگ سلامت، محمد جهانبخش، سید مهدی خوشی، علی اصغر معصوم بیگی، امید ابوالقاسمی، میرنوید  نور، محسن راستانی، محمد غفوری، محمدتقی ملک نیا، شیرحسین عبدی، محمود حاجی آقایی، سید اشرف حسینی، مرتضی لطفی، مژگان طریقی، لاله شرکت، مهوش پرنده طوسی، سکینه رضائی، بهناز گل عنبری، اعظم هیات، علیرضا ظریف، کیومرث منزه، آریان آرش، حبیب اله پزشکی

• دانشجویان ورودی سال 1362 رشته عکاسی دانشگاه هنر:

فرهاد فخریان، جاسم غضبانپور، ابراهیم خادم بیات، یداله توجه، محمد مهدی رحیمیان، ویدا رزکشان، جواد پورسعید، سعید به آور، لیلا نور آیی، رویا رفیع نژاد، منیر السادات کمالی، ثریا ابراهیمی، هاله خاکپور، شاهرخ آل شیخ، وهاب براتی، موسی شایع ثانی، رحمت اله پاکزاد، حسن جوان بخت، حسن مجیدی دهکردی، محمد پورسعیدی، نادر تهرانی، منوچهر گرشاسبی، مهرداد دبیری، کامبیز علی عباسی سلیمیان، محسن افضلی، قاسم رحمانی، ناهید دخت ذاکر حبیب آبادی، میترا خلیلی

• دانشجویان ورودی سال 1362 رشته عکاسی دانشگاه صدا و سیما:

مسعود زنده روح کرمانی، علی اصغر داودآبادی فراهانی، جهانگیر چراغی حاج آبادی، مهدی جمشیدی، ساسان افسوسی، عباس هادی، سعید رضائی زاده، اکبر وفائی زاده، فاطمه تائب، فاطمه تعمیدی، بابک کسمائی، سیروس سرشار، عباس اشرفی چهل هجره

  

شماره جدید مجله تصویر سال باآثاری از ششصد هنرمند عکاس، گرافیست و کاریکاتوریست ایرانی روی کیوسک روزنامه فروشی‌ها و کتاب فروشی‌های سراسر کشور رفت.
نشریه هنرهای تصویری ایران در عرصه عکاسی، سینما، گرافیک و نقاشی در سیزدهمین سال انتشار، شماره 55 – 59، همزمان با آغاز ششمین جشن تصویر سال رونمایی شد و از اول دی‌ماه جاری در دسترس عموم قرار گرفت.
پنجمین سالنامه تصویر با سرمقاله سیف الله صمدیان، سردبیر و صاحب امتیاز آن نشریه، آغاز شده است.
این شماره دربر گیرنده 1300 عکس رنگی از مهم‌ترین رخدادهای فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و ورزشی با عنوان های خبری، ورزشی، هنر و هنرمندان، مستند اجتماعی، نگاهی دیگر  و سفرهای استانی رییس جمهور به‌همراه تصویر آثار دلخواه گرافیست ها و کاریکاتوریست‌های ایرانی است.
پوستر جشن تصویر سال 86، عکس گروهی هنرمندان حاضر در جشن، عکس های بخش سفرهای استانی رییس جمهور، گزارشی از جشنواره بین‌المللی کن، دوئل تصویری مسعود ده‌نمکی با سیف‌الله صمدیان در کن 2007، تحلیلی بر نمایشگاه عباس کیارستمی و ویکتور اریس در فرانسه، روایتی از ارایه‌ی چهل سال هنرمندی بهمن جلالی در اسپانیا، معرفی تازه‌ترین کتاب آیدین آغداشلو، موفقیت جهانی کامبیز درم بخش، حسن کریم‌زاده، مهدی سعیدی و قباد شیوا، معرفی گروه کاریکاتور شیراوژن، معرفی کتاب کاوه گلستان با عنوان "ثبت حقیقت در ایران"، گزارشی از نمایشگاه ایران درودی در تهران، گفتاری درباره‌ی مقوله گرافیتی در ایران، گزارشی از مسابقه جهانی عکس‌های مطبوعاتی جهان (ورلد پرس فتو)، گزارشی از نمایشگاه "چشم درون" و نیز ارایه‌ی آنچه که در جشنواره فیلم تصویر هنرمند عرضه شد، در این شماره گنجانده شده است.
این شماره برای نخستین بار بخش ویژه‌ای برای 16 نفر از اهالی فرهنگ و هنر ایران  دارد که سال گذشته از میان هنرمندان رخت بربسته اند. در این بخش با عنوان "یادنامه ها" درباره‌ی مهرداد فخیمی، نادر ابراهیمی، خسرو شکیبایی، اکبر رادی، احمد بورقانی، اردشیر محصص، قیصر امین‌پور، شاهرخ سخایی، نیکول فریدنی، مارکو گریگوریان، ژازه طباطبایی، عباس کاتوزیان، نامی پتگر، قدرت‌الله کسراییان، فیروزه جلالی و محسن رسول‌اف، مطالبی نگاشته شده‌اند و تصویری از خسرو شکیبایی با عکس علی زارع، روی جلد این شماره را به‌ خود اختصاص داده است.
این شماره همچنین برای نخستین‌بار در تاریخ سیزده ساله انتشار، در 320 صفحه گلاسه تمام رنگی با قیمت هشت هزار تومان در کیوسک روزنامه فروشی ها و کتابفروشی‌های معتبر سراسر کشور عرضه شده است.  

انجمن صنفی عکاسان مطبوعات ایران استخر مجموعه فرهنگی ورزشی انقلاب را برای اعضای خود در نظر گرفته است.
به گزارش روابط عمومی انجمن، پس از پیگیری کمیته رفاهی انجمن با مجموعه فرهنگی ورزشی انقلاب فقط اعضاء آقای شماره یک متقاضی که کارت های عضویت دارای اعتبار دارند می توانند در روزهای پنج شنبه هر هفته صبح ها از ساعت 9 الی 10:30 از تسهیلات فوق استفاده نمایند.
متقاضیان می توانند جهت کسب اطلاعات بیشتر به دبیرخانه انجمن واقع در باغ هنر ، خانه هنرمندان ایران یا با شماره تلفن 88310464 خانم زمانداری تماس حاصل نمایند.  

  

تفاوت پدر و پسر

دویست و سی عکس دیده ام و ساکت ایستاده ام تا هر کدام گوشه ای از ذهنم را پیدا کنند و خود را به ثبت برسانند.
«هر زمانی عکاس خاص خودش را می خواهد.»

این اولین جمله ای است که ساعد نیک ذات می گوید هنگامی که با دوربین سر دست از در گنجینه میدان خان یزد بیرون می آید.
سکوت شکسته می شود و ذهنم پی این جمله می رود.

می پرسم منظورتان چیست؟
«منظورم همان تفاوتی است که در نگاه یک پدر و پسر نسبت به زندگی وجود دارد.
آن تفاوت در عکاسی هم  خود را نشان می دهد و هر عکاس بر اساس نیاز زمانه خود، نوعی نگاه خاص پیدا می کند. ما نمی توانیم کسی را که در سال هفتاد و هشت شمسی و در قرن بیست و یکم زندگی می کند، به گذشته رجعت دهیم و از او توقع داشته باشیم مثل افراد دهه چهل زندگی را تعبیر و تفسیر کند. او بر اساس شرایط، محدودیت ها و نیاز های سنی اش همه چیز را به شکلی دیگر می بیند.
و من در حالی که عکس های نمایشگاه را می دیدم به این فکر افتادم که اگر این تغییر نگاه رخ ندهد واقعیت های امروز به آینده منتقل نخواهد شد. »

می پرسم آیا با این نگاه متفاوت ارتباط بر قرار کردید؟
« فکر می کنم اگر ما عادت دیداری مان را کمی تغییر بدهیم، می توانیم با عکس ها ارتباط بر قرار کنیم.
فقط باید یک مقدار با نسل جدید هماهنگ بشویم. همان طور که خود را با تکنولوژی جدید هماهنگ می کنیم.
البته این تلاش باید از هر دو طرف باشد و جوان ترها هم از خود بپرسند آنچه زمانی مدرن بوده، و اکنون به سنت بدل شده، را چگونه می توان با آنچه امروزه مدرن است تلفیق کرد و حاصل پخته تری به دست آورد.»
شب های یزد سرد است اما جمعیت درون گنجینه، جایی برای ایستادن و گپ زدن نگذاشته اند.

می پرسم نظرتان درباره محل نمایشگاه چیست؟
او این موضوع را به پاسخ قبلی مرتبط می کند و می گوید:
«در اینجا، نمایشگاهی مدرن با یک ساختمان سنتی تلفیق شده است. ساختمانی که البته از ابتدا برای نمایشگاه ساخته نشده بوده و بنا بر این محدودیت هایی دارد. با این وجود فکر می کنم بردن یک کار مدرن در یک مکان سنتی می تواند آن ارتباطی را که به دنبالش می گردیم، ایجاد کند.
 اما نکته مهمی که باید بر آن تاکید شود این است که برای اولین بار نمایشگاهی ملی در یک شهرستان افتتاح شده.»

یاد گفته های رییس مر کز هنرهای تجسمی می افتم که در شب افتتاحیه ابراز امیدواری کرد نمایشگاه از دوره های بعد در همه شهر ستان ها برپا شود و نظر نیک ذات را در این باره می پرسم.
« نظر من این است که ما ایرانی ها همواره با کلمات ارتباط داشته ایم و با ادبیات غنی مان مطرح شده ایم. حتی طنزمان هم به صورت کاریکلماتور است و یا شخصیت مبارک را داریم که با پس و پیش کردن کلمات آدم را می خنداند.
اما ارتباطمان با تصویر کم و ضعیف است. در دوره معاصر و با ظهور عکاسی هم  این خلاء پر نشده و حتی در روزنامه های مان کلام جایگاه بیشتری از تصویر دارد.
بردن این گونه نمایشگاه ها به شهر های مختلف کشور، باعث می شود که فرهنگ دیداری رشد کند و مردم با نگاه های جدید و دگر گونه دیدن آشنا بشوند و این بهترین و بزرگ ترین دستاورد این کار است.»

اما مهدی مقیم نژاد که حرف های ما را می شنود با نظر نیک ذات موافق نیست. به زودی می توانید گپ و گفت ما با او را بخوانید...

  

دومین نمایشگاه انفرادی منصوره معتمدی با عنوان "کودکان گل فروش" روز شنبه، 7 دی ماه، ساعت 17 در نگارخانه نامی خانه هنرمندان ایران افتتاح  شده است.
در این نمایشگاه 30 عکس در ابعاد 50×70 و 100×70 به نمایش در آمده. عکس‌های این نمایشگاه حاصل پروژه کارگاه world press photo در ایران است.
منصوره معتمدی متولد 1357 است و از سال 76 مشغول به عکاسی مستند اجتماعی است.
این نمایشگاه تا روز دوشنبه، 16 دی ماه، از ساعت 10 الی 20 و پنجشنبه‌ها از ساعت 14 الی 20 پذیرای بازدیدکنندگان است.
خانه هنرمندان ایران، نگارخانه نامی، خیابان طالقانی، خیابان موسوی شمالی، باغ هنر  

در ادامه گفتگو هفته گذشته بخش عکاسی برنامه دوقدم مانده به صبح، با توجه به ناتمام ماندن بحث خلاقیت در عکاسی در این هفته –دوشنبه 9 دی- ادامه بحث با حضور سید مهدی مقیم‌نژاد ادامه خواهد یافت.
کارشناس عکاسی این برنامه افشین شاهرودی است.
برنامه دو قدم مانده به صبح حدود ساعت 23.20 دقیقه از شبکه 4 سیما پخش می‌شود و بخش عکاسی در قدم دوم بعد از نیمه شب آغاز می‌شود.